...........................................................................................................................

 [καλη τυχη στην καινουργια σας ζωη. 

Σας αγαπω παρα πολυ]

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...μόνο που μας απαγόρευσαν την "Ιθάκη",

...ούτε η ερήμωση, να μην έχεις κάτι σ'αυτήν τη γή να ευχηθείς,

...είναι που έφτασαν  οι λευκοί φακελοι από την Αυστραλιανή Πρεσβεία ήδη,

... και το καλοκαίρι δεν είναι μακρυά

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

 

  .

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

 

.
.
.
.
.

Άνευ αιδούς
.
.
.
.

 

 

 

  Αντί πινακίου φακής
.
.
.
.
.

 

Εις γενεάς γενεών
.
.
.

.

.

 

 

αμήν...    

.

.

.

.

       

 .......................

'11

/ δεν υπάρχει μεγαλύτερο βάρος από μία μεγάλη πιθανότητα

/ There are too many entrances to defend aka έχουμε γίνει το σπίτι των ανέμων

/ επιτέλους έμαθα τι είπε o Βοb στην Charlotte στο "lost in translation" ('Αγγελε να σε πιστέψω?)

/Το Whom it May Concern:Stockholm Syndrome και εγκλωβισμένος στην Ελλάδα(?) 

/Ω ναι το έπαθα και αυτό... μου αρέσει αθεράπευτα πολύ ο Ryan Gosling... (ποτέ δεν περίμενα τέτοιο πράγμα από μένα)

/12 μήνες το '11, δώδεκα κόμποι ναυτικοί με φουσκοθαλασσιά,δραμαμίνες δεν συνταγολογεί ό θεράπων ιατρός

/λοιμοί(όχι ακόμα),σεισμοί(όχι ακόμα),καταποντισμοί (όχι ακόμα), φόροι,περικοπές,αυξήσεις τιμών,μειώσεις μισθών,ανεργία,απέλπιδα κατάθλιψη,οργή, on sales,Harold & Maude(the many deaths of Harold Chasen)

/Κατερίνα Γώγου έφυγες σε λάθος timing. Ο σκληρός ρεαλισμός είναι τώρα

/γιατί αυτόν τον χειμώνα τα λουστρίνια παπούτσια μου φαίνονται τόσο παράταιρα(?)

/η καλύτερη -παλιά- ταινία που είδα φέτος για πρώτη φορά είναι του Jacques Tati το Mon oncle και το απερίγραπτο συγκρότημα διαμερισμάτων που κατοικεί ο Μonsieur Hulot όπου και για να φτάσει στο διαμέρισμά του με τη μπλε πόρτα ο σουρεαλισμός απογειώνεται:)

/Έντεκα λοιπόν...  θα θελα να πω ότι όσα έχω γράψει σε αυτήν την ανάρτηση  μου φαίνονται μαλ***ες μπροστά στα γεγονότα του χρόνου που τελειώνει, αλλά δεν βρίσκω άλλα λόγια απ αυτά δίχως να γίνονται πλαστικά.Αυτή η καινούργια new order era μου ξεκλήρισε το αλφάβητο...

...........................

'12

Αν και το 2012 προμηνύεται 

δυσκολότερο

να ευχηθώ 

δύναμη και υγεία

για όλους μας.

 Θέλω να πιστεύω 

ότι οι ευχές πιάνουν

ακόμα

-------------------

"Φως πως φως προς φως

καθώς φως εσπερινό

φως επαληθώς

άλγος όλως φως εντός

προσκυνώ διηνεκώς"

23-12-97

Εσπέρα στο Κελλί

"ΜΕ ΙΜΑΤΙΟΝ ΜΕΛΑΝ"

καθώς άνεμος απλώς φυσά

Ιερομόναχος Συμεών

Εκδόσεις Άγρα

σε κάθε μία λέξη από το ποιήμα αυτό

"βρίσκεται" και ένας από εσάς.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας :)

 

 .

.

.

.

.

.

.

χάθηκα μέσα στα μαλλιά σου το πρωί. 

ήταν καστανά,στιλπνά και ίσια. ούτε μια τρίχα δεν τολμούσε να διασταυρωθεί με κάποια άλλη. εγώ όμως μπλέχθηκα με εκείνα.όπως καθόσουν φαντάστηκα τις σκέψεις σου που έτρεχαν κάτω από αυτά και ήθελα να σου πω.

ξέρεις ότι είσαι πολύ νέος για να είσαι μόνος και λυπημένος με τα μακρυά μαλλιά σου να παίζουν μουσική στα μάτια μου?

θέλω να πιστεύω ότι αν το ήξερες θα άλλαζε διάθεση η μέρα σου όπως και η δική μου, εκείνη τη στιγμή που αναγνώριζα ότι μπορώ ακόμα να διακρίνω τόσο μοναδικές λεπτομέρειες.

... λυπημένε άνδρα στο λεωφορείο, όταν άνοιξε η πόρτα για να κατεβείς, εγώ μπορούσα να ακούω τις πασχαλιές να με χαιρετούνε.

-αντί-ιστορία(ς)-

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

 .

“Έλα! Ο επαναπατρισμός σου είναι ελεύθερος”. 

Μα εγώ ρωτώ: Ο επαναπατρισμός μου ναι είναι ελεύθερος. Εγώ όμως θα είμαι ελεύθερος μετά τον επαναπατρισμό μου; 

Ένας αγαπητός μου φίλος μου τηλεφώνησε. “Έχεις το κλειδί της πατρίδας στο χέρι σου! Άνοιξε και μπες”. 

Μα εγώ θέλω ν’ ανοίξω την πόρτα της πατρίδας μου μ’ ελληνικό χέρι, ενώ η επίσημη δήλωση είναι κάπως θολή.  

Τέλος πάντων, τι μου προσφέρουν, ιθαγένεια ή επαναπατρισμό; 

“Επαναπατρισμόν” μου απαντούν “χωρίς Ιθαγένεια”. 

Και τότε αποφασίζω να πεθάνω στα ξένα.

Αύριο ξαναμπαίνω στο Νοσηλευτήριο, πολύ μακριά από το Βουκουρέστι και δε θα μπορώ να λέω πια τα παράπονά μου στον αγαπημένο μου Ελληνικό Τύπο. 

Έτσι λυπούμαι που δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω ούτε ένα από τα χρέη μου. 

Περιορίζομαι μόνο ν’ απευθύνω τις ολόθερμες ευχαριστίες μου που με τόση 

γενναιοφροσύνη και ανθρωπιά μου συμπαραστάθηκαν στον ανέλπιδο αγώνα μου.
 

Σφίγγω με αγάπη στο στήθος μου την παλλόμενη ελληνική καρδιά του Κέβιν Άντριους.

Χαιρετώ όλους όσοι με σκέπτονται και με καρτερούν. 

"από το ιστιολόγιο Λογομνήμων"

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

και δε φοβάμαι τις δύσκολες και αδιέξοδες καταστάσεις που ζούμε τώρα...

φοβάμαι οτι θα γίνουν συνήθεια και θα είναι ΟΛΑ τα ίδια  τότε...

.

..

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Είναι αρκετός καιρός πλέον,μήνες μπόλικοι καλύτερα, που όλα είναι ήσυχα εδώ. 

Νοιώθω να μεγάλωσα αυτό το διάστημα, να ενημερώθηκα,να εξοργίστηκα για όσα χάθηκαν σε μια αστεία παρτίδα, θέλησα να διαδηλώσω το δίκιο γύρω μου, έχασα τα κουράγια μου, απελπίστηκα με την αδικία που υπάρχει χειμάζουσα παντού, άλλα έμαθα να επανέρχομαι πάντα από αδιόρατες γωνιές.

Όλα είναι ήσυχα εδώ κι έμαθα ότι όταν τα γυαλιά μου ξεχνώ να φορέσω, μπορώ και να  βλέπω σαν πίνακες τα πάντα γύρω μου.

Είδες τελικά? δεν παίρνω μαζί κανέναν στα μέρη της απόλυτης σιωπής μου, δε θέλω αλλά και δε μπορώ. 

Γυρίζοντας,αναρωτιέμαι μήπως τελικά υπάρχει ευτυχία και να πρέπει να μάθω να την αντέχω, ίσως επειδή δε γνώρισα ταιριαστή ουτοπία πουθενά ως τώρα.

Σε λίγες ώρες Σεπτέμβρης και δε μπορώ παρά να χαμογελάω στη σκέψη του Φθινοπώρου που ρχεται :)

Εις το επανειδείν 

 .

.

.

.

.

.

"Όμως στην πραγματικότητα ολόκληρη η Ελλάδα εξέρχεται βαθύτατα τραυματισμένη.Πόλεις έχουν ερημωθεί, η ύπαιθρος έχει εγκαταλειφθεί. οι ηθικές αξίες έχουν καταρρεύσει, οι κοινωνικές δομές έχουν ανατραπεί, η θρησκευτική πίστη έχει αντικατασταθεί από την αμφισβήτηση"

Δε γνωρίζω πλέον αν λέξεις όπως: προδοσία, σκοπιμότητα, επιβουλή, ιδιοτέλεια, κομματοκρατία, πελατειακό σύστημα,εξάρτηση, αναξιοκρατία,κοινωνική αδικία δυσλειτουργία,φαυλότητα,ανασφάλεια, ανημπόρια, αδιέξοδο, έχουν καμιά σημασία πλέον, ακόμα κι αν τα προβλήματα αυτά εξεταζόντουσαν σε in-vitrο συνθήκες.

Το μόνο που κατάλαβα με το σημερινό μάθημα της Ιστορίας είναι ότι μετά τον θάνατο του Περικλή το 429πχ και το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, στην πολιτική σκηνή της Αθήνας κυριάρχησαν οι δημαγωγοί και ως έστι και λέγειν έχει παραμείνει η κατάσταση ίδια εώς και τώρα.

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη πολύ που καταλαβαίνω ότι το φως στο τούνελ ίσως και να το δούν τα εγγόνια μου. Σίγουρα όχι εγώ, ούτε και το παιδί μου.

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη που μιά πολύ καλή μου φίλη σήμερα που μιλήσαμε, μου είπε ότι περνάει πολύ δύσκολα οικονομικά εκείνη και η οικογενειά της και ίσως και να χάσουν το σπίτι τους.

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη που κανείς δεν τιμωρείται για το παραμικρό.

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη που η κόρη μου λέει με εκείνο το πλατύ και υπέροχο χαμόγελο της ότι όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει σκηνοθέτης και πες τε μου σας παρακαλώ ΤΙ ΝΑ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΉΣΩ? ΘΑ ΠΕΙΝΆΣΕΙς ΜΕ ΑΥΤΌ? ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙς ΕΚΤΟΣ ΤΗς ΠΑΤΡΙΔΑς ΣΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟς ΑΝ ΘΕΛΕΙς ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙς? ΤΙ?

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη που πετσοκόψανε τη σύνταξη του πατέρα μου και τώρα στα γεράματα είναι τόσο προβληματισμένος. Εκείνος που πάντα ήταν μπαρκαρισμένος και ποτέ μου δεν έκανα μαζί του, ούτε διακοπές, ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πάσχα, σαν παιδί.Μα πάντα τον περίμενα να έρθει και ήμουν περήφανη που είχα πατέρα καπετάνιο και τώρα τι?

Είμαι κουρασμένη και απογοητευμένη τόσο με όλην αυτήν την κατρακύλα γύρω μου που ακόμα και η λέξη "ευγνωμοσύνη" μου φαντάζει ειρωνική.

Τα πεπραγμένα σημαινόμενα άραγε επαναλαμβάνονται?

Μου έχει λείψει το γράψιμο. πολύ.  θα μπορούσα να γράψω για τη δουλειά πχ. αλλά  τις λίγες ώρες που δε  δουλεύω δε θέλω να ασχολούμαι καθόλου με αυτό το θέμα. με χαλάει. θα μπορούσα να γράψω για τον καιρό πχ. αλλά μπα μουντό το όλο σκηνικό μου φέρνει. θα πλήξω-πλήξετε.  θα μπορούσα να αναφερθώ για τα τεκταινόμενα και αυτήν την αέναη ελεύθερη πτώση που βρισκόμαστε πχ. αλλά δε θέλω να χαλάσω την έκπληξη της προσγείωσης. μου αρέσει δε να προσμένω δύο πράγματα . το ένα είναι η προσγείωση. το άλλο θα μου αποκαλυφθεί  μετά την προσγείωση. είμαι σίγουρη γι αυτό.    α! θα μπορούσα να αναφέρω πόσο  απολαμβάνω να ξεκινάω προτάσεις και παραγράφους με τη λέξη "εγώ" και που στο τέλος καταλήγω να τις επεξεργάζομαι και να τις σβήνω και στη θέση τους να βάζω "παράξενες" λέξεις που δεν κολλάνε μεταξύ τους. αλλά δε θέλω να με περάσετε εσείς οι περαστικοί  ότι εγώ είμαι κακομαθημένο ψώνιο.     θα μπορούσα να αναφέρω τη Βιολογία της α' γυμνασίου της "Λάρας" πχ. αλλά δε θα το κάνω απόψε. μου έπεσε βαρύ το διαγώνισμα που έχει αύριο στις δύο ενότητες αυτού του βιβλίου. τελικά οι αυτότροφοι οργανισμοί λέγονται και  παραγωγοί. όπως και οι ετερότροφοι οργανισμοί. καταναλωτές (οι αποικοδομητές ακόμα δεν κατάλαβα τι είναι. η Λάρα μου είπε πως ναι τα κατάλαβε). κοίτα τι μαθαίνεις στις 11 το βράδυ. απίστευτο.  αυτό, από την άλλη,  που όσοι συνεχίζετε να διαβάζετε.  δεν είναι το χιούμορ μου τώρα.  είναι μια ακατάσχετη κουρασμένη φλυαρία.  για να βλέπω το χώρο της λευκής ανάρτησης να γεμίζει με σκέψεις μου έστω και τόσο λοβοτομημένες από κούραση και γεμάτες από τα σημεία των καιρών.   αλλά άσχετο τελείως.   έχω επιθυμήσει να δω μια καλή ταινία με φαντάσματα. κανείς όμως άλλος δε θέλει. κρίμα θα ταίριαζε πάραυτα με pizza Zeas  και μπόλικη λάιτ (διαφήμιση δεν της κάνω). θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα γιατί μου έχει λείψει το γράψιμο. εσείς.  τα πάντα εδώ μέσα. αλλά πχ. νυστάζω ήδη πολύ. αύριο εγερτήριο από τις 06:30 και επιστροφή στο σπίτι μετά τις 20:0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000.πχ.

"Ι ghost someone. they told me...
ταιριάζει με τις αγαπημένες
ανατριχίλες...

.

εορτάζοντας  την κίνηση του χρόνου 

είναι το τελευταίο πράγμα 

που θέλω να κάνω φέτος

περισσότερο απ΄οτιδήποτε 

αγαπώ τα πρωινά 

που ήταν χθές.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Περιεχόμενα του μυαλού μου:

... οικονομία όπου και να κοιτάξω 

την αντικρύζω στα πρόσωπα όλων

...σε ανακουφίζουν οι βραδινές βόλτες με αυτοκίνητο

σε μια μεσαία πόλη αρχές του χειμώνα

(έως και να τελειώσει η αγαπημένη σου playlist)

...θέλω να ακουμπήσω το πρόσωπό του 

με το δικό μου πρόσωπο, απαλά

... είναι δυσκολότερο να γράφεις -γκρι-

    (το μαύρο είναι εύκολο)

... μέτρησα μέρες που κράτησαν χρόνια και 

   μετά εξαφανίστηκαν από τη μνήμη

   (data compiled in diagrams)

... νερό στο λαπ-τοπ μου

   (ποτέ ξανά)

 ... ον-άις στρέιτ και με ζέστανε 

     έως και την κοιλιά μου κάτω.

     Παράδεισος μετά να βγαίνεις έξω 

     και να κάνει κρύο

... άκουσα στο τραπέζι δίπλα να λένε ότι 

   -ο κόσμος είναι γεμάτος σκατά...-

    άκουσα να του απαντάνε

    - κι εσύ ποτέ μη σταματάς να παίζεις φυσαρμόνικα...-

...

... λες μες τον χειμώνα, να καταφέρω να βάλω χιόνι 

    στον καφέ μου το πρωί 

   και να πιστέψω στον Άι Βασίλη πάλι...?

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

..