Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

"(1892-1938)"









"Cesar Vallejo"


Στο τέλος της μάχης,
ο στρατιώτης νεκρός, τον πλησίασε ένας
και τον ικέτευσε «Αχ, μην πεθάνεις σ’ αγαπώ τόσο!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.


Άλλοι δυο τον πλησίασαν και πάλι τον ικέτευσαν:
«Μη μας εγκαταλείπεις! Θάρρος! Γύρισε στην ζωή!
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.


Τότε τον πλησίασαν είκοσι, εκατό, χίλιοι, πεντακόσιες χιλιάδες,
όλοι μαζί να φωνάζουν: «Τόση αγάπη, και να μην έχεις εξουσία πάνω στον θάνατο!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.


Μετά εκατομμύρια μαζεύτηκαν γύρω του,
όλοι μαζί να φωνάζουν: «Αδελφέ, σε παρακαλούμε, μείνε!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.


Τότε όλοι οι άνθρωποι στη γη
τον πλησίασαν και τ’ ανοιχτά του μάτια γέμισαν δάκρυα:
σηκώθηκε αργά-αργά,
φίλησε τον πρώτο, και περπάτησε…

















Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009


















Αν γνωρίζετε κάτι για τον -Will-
θα παρακαλούσα να με ενημερώσετε.
Έχω την εντύπωση ότι είναι αυτός
που ψάχνω μια ζωή :)









Υ.Γ.Επειδή δεν τον βλέπω,
δε σημαίνει ότι και δεν υπάρχει
















Την καλημέρα μου σε όλους!













Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009

"Ο Κύβος..."













"Ερρίφθη"






Καλό Καλοκαίρι σε όλους εσάς!






(Αν, για κάποιους, είναι Χειμώνας τώρα... Να θυμάστε ότι υπάρχουν Τέσσερεις Εποχές...)


















Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

"1... 2... 3... 4... 5... ... 7... 8... 9... 10..."





Aπόψε ο καιρός ξενυχτάει και χάνεσαι στο κρεββάτι σου πάνω.

Το μόνο που με κανακεύει να απλώνομαι μπρούμυτα στα μπλέ μου σεντόνια και να το χαζεύω, είναι αυτό το άσπρο προβατάκι που κοιτάζει τον παράξενο ουρανό που πατά.



Πρέπει να έχασα το μέτρημα και να μου ξέφυγε :)))


!- Τρείς Και Σήμερα-!







Σάββατο 25 Ιουλίου 2009

"Πεθύμησα ένα σύννεφο στην εξοχή"







Μπροστάμουείναικιόλαςημερομηνίες
όλασουφαίνονταιόμορφα
όλασουφαίνονταιάσχημα
καιηζωήσυνεχίζεινασεεκπλήσειακάθεκτη
σαν
Λεξούλα
ενός
Αγνώστου



Επτά και Σήμερα!!!
























Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009













Μόνο τότε τα κατάφερες. Όταν ξέρεις ότι ήσουν τότε, καλά εκεί.
Και το αυθεντικό, δοκιμάζεται στη δυνατότητα να παραμένει ακίνητο.

(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά) ?



Στην ηλικία μου, σκέφτηκα, τι ξένο έχει απομείνει που τα δάκτυλά του να μου φράζουν τον παράδεισο?
Και ο καλός ο δάσκαλος μαθαίνει από τα λάθη του.

(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά)?



Γιατί, εσύ αν μπορούσες να κάνεις τα λάθη απ' την αρχή. Θα τα κανες αλλιώς.
Και δεν υπάρχει μέθοδος και θεωρία. Κάθε πορεία είναι αυτοσχέδια.

(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά)?


Και
τι έγινε?
Γίνε καλύτερος. Κάνε τα λάθη απ' την αρχή, αλλιώς και αγαπημένα.



Τα πράγματα περνούν εδώ και θα θελα να είχα εξοστρακίσει όλα τα σύμφωνα, για να κυλά
το κείμενο καλύτερα με τα φωνήεντα του μόνο παρέα.
Για να κυλά σαν υδράργυρος, χωμένος σε ζεστή μασχάλη.


(Κομμάτι περίεργη, βγήκε αυτή η ανάρτηση. Κουρασμένη.
Και τι έγινε? Στον εαυτό μου μιλώ,
Εντάξει?)