Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
"Cesar Vallejo"
Στο τέλος της μάχης,
ο στρατιώτης νεκρός, τον πλησίασε ένας
και τον ικέτευσε «Αχ, μην πεθάνεις σ’ αγαπώ τόσο!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.
Άλλοι δυο τον πλησίασαν και πάλι τον ικέτευσαν:
«Μη μας εγκαταλείπεις! Θάρρος! Γύρισε στην ζωή!
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.
Τότε τον πλησίασαν είκοσι, εκατό, χίλιοι, πεντακόσιες χιλιάδες,
όλοι μαζί να φωνάζουν: «Τόση αγάπη, και να μην έχεις εξουσία πάνω στον θάνατο!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.
Μετά εκατομμύρια μαζεύτηκαν γύρω του,
όλοι μαζί να φωνάζουν: «Αδελφέ, σε παρακαλούμε, μείνε!»
Αλλά, φευ, το πτώμα παρέμεινε νεκρό.
Τότε όλοι οι άνθρωποι στη γη
τον πλησίασαν και τ’ ανοιχτά του μάτια γέμισαν δάκρυα:
σηκώθηκε αργά-αργά,
φίλησε τον πρώτο, και περπάτησε…
Ετικέτες Lapsus Calami
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
θα παρακαλούσα να με ενημερώσετε.
Έχω την εντύπωση ότι είναι αυτός
που ψάχνω μια ζωή :)
δε σημαίνει ότι και δεν υπάρχει
Την καλημέρα μου σε όλους!
Ετικέτες Lapsus Calami
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009
Ετικέτες Lapsus Calami
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
"1... 2... 3... 4... 5... ... 7... 8... 9... 10..."
Αναρτήθηκε από "Ground Control to Major Tom" στις Τετάρτη, Ιουλίου 29, 2009Ετικέτες Lapsus Calami
Σάββατο 25 Ιουλίου 2009
"Πεθύμησα ένα σύννεφο στην εξοχή"
Αναρτήθηκε από "Ground Control to Major Tom" στις Σάββατο, Ιουλίου 25, 2009Ετικέτες Lapsus Calami
Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009
"... Και τι έγινε? Στον εαυτό μου μιλώ. Εντάξει...?"
Αναρτήθηκε από "Ground Control to Major Tom" στις Δευτέρα, Ιουλίου 20, 2009
Μόνο τότε τα κατάφερες. Όταν ξέρεις ότι ήσουν τότε, καλά εκεί.
Και το αυθεντικό, δοκιμάζεται στη δυνατότητα να παραμένει ακίνητο.
(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά) ?
Στην ηλικία μου, σκέφτηκα, τι ξένο έχει απομείνει που τα δάκτυλά του να μου φράζουν τον παράδεισο?
Και ο καλός ο δάσκαλος μαθαίνει από τα λάθη του.
(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά)?
Γιατί, εσύ αν μπορούσες να κάνεις τα λάθη απ' την αρχή. Θα τα κανες αλλιώς.
Και δεν υπάρχει μέθοδος και θεωρία. Κάθε πορεία είναι αυτοσχέδια.
(δε σου έχουν πει, ότι δεν ξεκινάμε μια πρόταση με το -και- μπροστά)?
Και τι έγινε?
Γίνε καλύτερος. Κάνε τα λάθη απ' την αρχή, αλλιώς και αγαπημένα.
Τα πράγματα περνούν εδώ και θα θελα να είχα εξοστρακίσει όλα τα σύμφωνα, για να κυλά
το κείμενο καλύτερα με τα φωνήεντα του μόνο παρέα.
Για να κυλά σαν υδράργυρος, χωμένος σε ζεστή μασχάλη.
(Κομμάτι περίεργη, βγήκε αυτή η ανάρτηση. Κουρασμένη.
Και τι έγινε? Στον εαυτό μου μιλώ,
Εντάξει?)
Ετικέτες Lapsus Calami





